Daniel Muijs

Office for Standards in Education (Ofsted)

Workshop

Metacognition – what works and what doesn’t?

Metacognition and self-regulated learning are concepts that have become very popular in the educational field in the past few decades, not least because of strong research indicating a relationship between metacognition and learning performance. Many schools and teachers claim to use strategies that promote the metacognition of their students, but research shows that this often has little effect, and meta-analyses by Dignath & Buttner (2008), among others, have shown that interventions work better when applied by the researchers than by the teachers themselves.

In this presentation, based on an extensive systematic literature review, we want to see why this is so, and what can be done to promote metacognition in a more effective way. For example, it appears that the term is often poorly understood, and that there are many misconceptions about metacognition. It is not the case, for example, that metacognition is best taught separately from the subject content, or that it is best to done only through investigative learning. In this presentation we look at exactly what metacognition is and how it can be promoted in the classroom.

Meer info

Bio

Daniel Muijs is incoming Head of Research at Ofsted, and Professor of Education at the University of Southampton. Previously he worked as a Professor at the Universities of Manchester, Newcastle and the Warwick Institute of Education.

He is an expert in Educational and Teacher Effectiveness and quantitative research methods. He is co-editor of the journal ‘School Effectiveness and School Improvement and has held advisory posts in a range of academic and professional organisations, including currently the executive council of EARLI and the Expert Group for the OECD TALIS survey. Daniel holds a PhD in Social Sciences from the University of Leuven.

Downloads

Download slides 2018 (English)

Download slides 2018 (Dutch)

Archief

Amsterdam 2016

In deze presentatie bekijken we de kennisbasis over en onderzoek naar leraar effectiviteit. We onderzoeken hoe groot het effect van leraren is op een reeks verschillende leerling uitkomsten (b.v. kennis, welbevinden), hoe we onderzoek doen naar leraar effectiviteit (het onderzoeksproces) en welke variabelen leerling uitkomsten beïnvloeden (de onderzoeksresultaten).

Leraareffectiviteitsonderzoek is een empirisch onderzoeksprogramma dat al sinds de jaren zestig op zoek is gegaan naar de relatie tussen wat leraren denken, weten en doen, en leerling uitkomsten. Men gebruikt hiervoor voornamelijk kwantitatieve methoden.

Degelijk onderzoek is natuurlijk complex, en we bekijken welke beslissingen onderzoekers moeten nemen en hoe die de resultaten kunnen beïnvloeden.

Daaropvolgend gaan we de belangrijkste resultaten van dit onderzoekswerk bestuderen. De vijf belangrijkste factoren, directe instructie, zelfregulerend leren, evaluatie en feedback, vakkennis de rol van de school zullen hier besproken worden. We bekijken ook wat de implicaties zijn van leraareffectiviteirtsonderzoek voor de professionele ontwikkeling van leraren en voor de schoolpraktijk.



Daniel Muijs

Daniel Muijs is faculteitsvoorzitter van de Onderwijsfaculteit van de Universiteit van Southampton. Voorheen werkte hij als voorzitter van de vakgroep Didactiek en Professionele Ontwikkeling en Onderwijskunde bij de Onderwijsfaculteit van de Universiteit van Manchester, als voorzitter van de vakgroep Schoolleiderschap en Management aan de Universiteit van Newcastle en als Senior Wetenschappelijk medewerker aan de Warwick Institute of Education. Hij is een erkend expert op het gebied van educatieve effectiviteit en de effectiviteit van docenten en redacteur van het blad ‘School Effectiveness and School Improvement’.  Hij heeft een groot aantal publicaties op zijn naam staan op het gebied van educatieve effectiviteit, leiderschap en onderzoeksmethodologie.

Amsterdam 2017

PISA, TIMSS en pedagogie: wat kan internationaal vergelijkend onderzoek ons leren?

De invloedrijke internationale studies leiden bij iedere iteratie tot een vorm van ‘onderwijstoerisme’, waarbij velen lessen pogen te trekken uit het succes van hoogscorende landen. Vaak worden hier pedagogische conclusies aan verbonden. Zo wordt bijvoorbeeld verwezen naar wiskundeonderricht in Singapore of thematisch lesgeven in Finland. Vraag is echter of deze conclusies voldoende ondersteund zijn door data en onderzoek, en wat we dan wel (of niet) uit de internationale onderzoeken kunnen leren. In deze presentatie zal ik dan ook nagaan of de internationale studies zoals PISA, TIMSS en TALIS ons echt wel iets te leren hebben over pedagogie, en als dat zo is, wat die lessen dan wel zijn.

Amsterdam 2018

Metacognition – what works and what doesn’t?

Metacognition and self-regulated learning are concepts that have become very popular in the educational field in the past few decades, not least because of strong research indicating a relationship between metacognition and learning performance. Many schools and teachers claim to use strategies that promote the metacognition of their students, but research shows that this often has little effect, and meta-analyses by Dignath & Buttner (2008), among others, have shown that interventions work better when applied by the researchers than by the teachers themselves.

In this presentation, based on an extensive systematic literature review, we want to see why this is so, and what can be done to promote metacognition in a more effective way. For example, it appears that the term is often poorly understood, and that there are many misconceptions about metacognition. It is not the case, for example, that metacognition is best taught separately from the subject content, or that it is best to done only through investigative learning. In this presentation we look at exactly what metacognition is and how it can be promoted in the classroom.